همينجوري

من هميشه روزهاي سخت و دردناك زندگيم رو به تنهايي سپري مي كنم .. شايد چون آدمها مي خوان همدرد باشن و من صرفا هم دردي نمي خوام ... شايد چون مي خوان بگن اشكال نداره درست مي شه اما به نظر من اشكال داره و هميشه ناراحتم كه آيا واقعا درست مي شه يا نمي شه .. شايد چون ... نمي دونم .. نمي شه انتظار داشت مي دونم .. منطقي نيست كه انتظار داشت ديگران كمك كنن تا تو از توي يه جريان طوفاني بيرون بياي .. واسه همينه .. دقيقا واسه همينه كه مي خزم تو خودم و سعي مي كنم يه كاريش بكنم اما واسه طي شدن اين پروسه رسما و عميقا آزار مي بينم .. احساس تنهايي بدترين چيزيه كه توي اين جريان وجود داره و پررنگ تر از بقيه هم هست ... والا نمي دونم چي بگم .. همينجوري مي نويسم كه رد شه بره.. حتي واسه خوش اومدن كسي يا نقد و بررسي هم نمي نويسم .. فقط انگشتهام مي خوره به كيبورد  و جلو مي ره .. اگه احيانا داري اينو مي خووني و نمي دونم منو مي شناسي يا نه .. خواهشا فارغ از اينكه منو مي شناسي همين الان واسم دعا كن .. ممنونت مي شم تا ابد .. واقعا نياز دارم كه در حقم دعا بشه چون ديگه چاره اي ندارم .. يه جورايي رسما خسته شدم .. گاهي دلم مي خواد برم تو يه خوونه گرم و نرم و پرآرامش ساعتها پتو رو بكشم رو سرم و بخوابم .. بدون اينكه يه هو با اضطراب وسط خواب بپرم يا همش نگران باشم اين آرامش موقته ...
چي بگم ... لطفا برام دعا كن .