یکشنبه، بهمن ۰۳، ۱۳۸۹

قاصدك


مي گويم : "يك آرزو كن و قاصدك را فوت كن .. "
مي گويد : "شانه هاي استوار او .... آغوش گرم و بي دغدغه مادر ... خواب ممتد تا خود صبح ... "
مي گويم : "اين كه شد سه تا .. گفتم يكي ..."
مي گويد : " همين ديگر... هيچ وقت جور نمي شود ... نمي دانم ... "
مي گويم : " قهر نكن ديگر... آرزو كن و قاصدك را فوت كن ... "
مي گويد : " آرامش ..." قاصدك را فوت مي كند ...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر