روزگاری می نوشت ... خالی شود از هر چه خاطره و آرزو ... خواب دم صبح و شیرینی بود که با صدای گوشخراش ساعت ربوده شد..
روزگاري مي نوشت تا از تو خالي شود..
.
.
.
این روزها مي نویسد ... پرشود از خاطرات دور گم شده در ازدحام روزمرگی ها ...
اين روزها می نویسد تا از تو پر شود...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر